• Pavlos grand bar

  • Pavlos pinceau

  • Pavlos 96x48

Pavlos (Διονυσόπουλος)

Ο Παύλος γεννήθηκε το 1930 στα Φιλιατρά (Ν. Πελοπόννησος).

Το 1947 εγκαθίσταται στην Αθήνα.

Από το 1949 ως το 1953 φοιτά στη Σχολή Καλών Τεχνών με καθηγητή το Γιάννη Μόραλη.

Το 1954 πηγαίνει για πρώτη φορά με υποτροφία στο Παρίσι.

Γυρίζοντας το 1955 στην Ελλάδα εργάζεται για το θέατρο και τη διαφήμιση.

Το 1958 πηγαίνει για τρία χρόνια με υποτροφία στο Παρίσι. Εκεί έρχεται σε επαφή με την ομάδα των Νouveaux Realistes ενώ αρχίζει να δουλεύει με υλικό του τις αφίσες.

Εκθέτοντας το 1963 στο Σαλόνι των Realites Nouvelles, κατατάσσεται από τον Pierre Restany στους Νεο-ρεαλιστές.
Το 1964 κάνει την πρώτη του ατομική έκθεση αφισών στη Galerie J ενώ το 1965 σημειώνει μεγάλη επιτυχία με τη συμμετοχή του στη Biennale του Παρισιού.

Το 1966 εμφανίζονται τα πρώτα του σχηματοποιημένα καθημερινά αντικείμενα φτιαγμένα από λωρίδες χαρτιού αφίσας κομμένες στη μηχανή που τον κατατάσσουν στην Ποπ Αρτ.

Με τη δουλειά αυτή γίνεται δεκτός στην Αμερική όπου κάνει και την πρώτη του έκθεση το 1967, στη Fischbach Gallery.
Ένα χρόνο μετά παρουσιάζει στη Galerie Sonnaben τα περίφημα περιβάλλοντά του από χαρτί massicot ενώ από το 1971 προστίθενται στη δουλειά του το μεταλλικό σύρμα και το πλεξιγκλάς.

Το 1972 γίνεται η πρώτη του αναδρομική έκθεση στο Kunstverein, στο Ανόβερο. Συνεχίζει με εκθέσεις και happenings στη Ρώμη και αλλού.

Το 1980 η Ελλάδα αφιερώνει στον Παύλο ολόκληρο το περίπτερό της στη Μπιενάλε της Βενετίας όπου παρουσιάζεται μια εγκατάσταση των τελευταίων του εργασιών σε χρωματιστή κορδέλα πακεταρίσματος bolduc.

Ακολουθούν πολλές εκθέσεις στο Παρίσι ενώ το 1997 διοργανώνεται από το Ίδρυμα Ιωάννου Φ. Κωστοπούλου η πρώτη αναδρομική του έκθεση στην Ελλάδα.

O Παύλος είναι ένας καλλιτέχνης που δημιουργεί ένα δικό του χωρο-χρόνο από χαρτί και χρώμα. Οικεία αντικείμενα όπως ένα μπουκέτο λουλουδιών, ένας κορσές, ένα πούρο σχηματίζονται από κομμένες λωρίδες χαρτιού. Η ίδια δέσμη από χάρτινες λωρίδες μετατρέπεται σε σειρές κρεμασμένων παλτών ή σε ολόκληρο δάσος. Έργα σε τρεις διαστάσεις που αναπαριστούν τον κόσμο με χαρτί, «γιατί το χαρτί είναι το υλικό της νόησης»